Bættar samgöngur eru nauðsynlegar forsendur fyrir hagkvæmt atvinnulíf og viðunandi afkomu heimila og fyrirtækja. Víða um landið hafa orðið miklar vegabætur síðustu ár, en betur má ef duga skal.

Á sunnanverðum Vestfjörðum er staðan sú að úrbætur í samgöngumálum hafa ekki þróast eins og í öðrum landshlutum. Vegurinn um Barðastrandasýslu er í hörmulegu ástandi og öryggi vegfarenda fyrir borð borið. Áætluðum vegabótum á þeirri leið hefur síendurtekið verið slegið á frest vegna tafa og kærumála og samfélaginu þannig haldið í gíslingu vegna úrræðaleysis stjórnvalda.

Leiðin um Dynjandis- og Hrafnseyrarheiðar eru lokaðar stóran hluta ársins vegna snjóa og nú í sumar hefur ástand þeirra vega farið snarversnandi og vart bjóðandi hvorki íbúum né ferðamönnum í siðmenntuðu þjóðfélagi á 21. öld, ekki síst í ljósi þeirra staðreynda að lögð hefur verið aukin áhersla á uppbyggingu ferðaþjónustu á svæðinu. Sú atvinnugrein nær engan veginn að verða sá vaxtarbroddur sem mögulegt er við núverandi ástand samgangna á svæðinu.

Í því ljósi gerir bæjarstjórn Vesturbyggðar kröfu til þess að við endurskoðun Samgönguáætlunar verði fullt tillit tekið til þessara staðreynda. Það er algjörlega óásættanlegt að ríkisvaldið ætlist til frekara samstarfs milli sveitarfélaganna á Vestfjörðum á meðan sunnanverðir Vestfirðir eru einangraðir vegna takmarkaðra samgangna. Slíku samstarfi verður ekki komið á miðað við núverandi aðstæður í vegakerfinu.

Bæjarstjórn Vesturbyggðar krefst þess að ríkisstjórn Íslands og þingmenn Norðvesturkjördæmis tryggi strax fjármagn til viðhalds og nýframkvæmda á svæðinu.

Það er rétt sem einn fundarmanna sagði á fyrrnefndum fundi. „Íbúum sunnanverðra Vestfjarða verður flest að óhamingju í samgöngumálum". Þau orð hans eru svo sönn. Það er eins og þessi vegur sé okkar einkamál og eingöngu fyrir okkur gerður. Svo er að sjálfssögðu ekki þó að hann sé okkur vissulega lífsspursmál. Við eigum allt okkar undir góðum samgöngum. Atvinnu og byggðamál eru algjörlega háð góðum samgöngum, það vita nánast allir orðið á byggðu bóli í dag. Það yrði mikil breyting á lífi okkar hér kæmust samgöngumálin í mannsæmandi horf. Fyrir því berjumst við og sláum hvergi af.

Einhuga er orð sem hægt er að segja um fjölmarga hluti sem snúa að okkur íbúum Vesturbyggðar og Tálknafjarðar. Við erum og þurfum að vera einhuga í þeim lykilþáttum sem snúa að vörnum en um leið eflingu þeirra þátta sem varða byggðina hér. Sífellt saxast á opinbera þjónustu sem hefur margfeldisáhrif í okkar litla samfélagi. Sá niðurskurður þarf að vera raunhæfur í samfélagi af þessari stærðargráðu, taka þarf tillit til samfélagsgerðarinnar. Það er okkar að að verja byggðina og sækja það sem við eigum rétt á til að viðhalda heilbrigðu samfélagi.

Það þarf mikið að ganga á til að mótlæti skaði þá bjartsýni og þann kraft sem í íbúum býr. Það eru nú þegar til hugmyndir að verkefnum sem vert er að skoða. Sum verkefnanna verða þó aðeins undirbúin á næsta kjörtímabili þar sem fjárhagsstaðan leyfir ekki miklar trakteringar. Við þurfum þó alltaf að vera vakandi fyrir nýjum tækifærum með langtímamarkmið í huga.

Mikil endurnýjun er á báðum framboðslistum, það er alveg staðreynd. En á bakvið nýja og lítt reynda frambjóðendur stendur einhuga hópur manna og kvenna sem miðla af dýrmætri reynslu.

Raddir íbúa munu vonandi fá mikið vægi á næsta kjörtímabili. Margir búa yfir góðum hugmyndum og ekki síður góðum lausnum sem aldrei ná lengra en til eyrna þröngs hóps. Ég hef lengi verið þeirrar skoðunar að bæjarfulltrúar þurfi á því að halda að heyra oftar skoðanir íbúa en á fjögurra ára fresti og að íbúalýðræði skuli aukið.

Sá hópur sem ég tilheyri í framboðsmálunum er hópur fólks með fjölbreyttar skoðanir sem enda allar í þeim eina oddi sem stefnir beint að miðju marksins. Takmarkið er að verja byggðina en um leið efla, með því að velta við öllum steinum. Við viljum geta horft hnarreist til bjartar framtíðar.

Anna Guðmundsdóttir skipar 10. sæti á lista Sjálfstæðisflokksins.

Siðfræðin hefur áhuga á þessari hegðun okkar Íslendinga í samskiptum við annað fólk. Við höfum, því miður allt of mörg, búið okkur til tvöfalt siðgæði til að vera með óheiðarleika gagnvart kerfinu, okkur í hag. Hvenær er fólk óheiðarlegt og hvenær ekki? Er í lagi að vera svolítið óheiðarlegur, bara ekki mikið?

Ef við teljum það í lagi að vera svolítið óheiðarleg í dag verður það óneitanlega meira á morgun og þannig heldur það áfram. Ef við teljum í lagi að vera svolítið óheiðarleg í dag og beygja reglurnar og laga þær að okkar þörfum, þá fjarar örugglega undan virðingunni gagnvart þeim.

Við þekkjum það vel, að ítrekað hafa verið settar reglur um stjórnarhætti sem allir voru sammála um þegar þær voru settar. En þegar loks á reynir er allt gert til að sveigja af þeirri leið sem reglurnar voru settar um.

Staðreyndin er sú, að það er nokkuð auðvelt að setja sér reglur og lagabálka. En allt snýst þetta um það hvort við erum tilbúin að fara eftir þeim af heiðarleika.

Efla þarf traust milli manna því að enginn er óháður öðrum í mannlegu samfélagi.

Í stað þess að upphefja sjálf okkur ber okkur að minnast þess að við erum lítil peð á stóru taflborði. Samhljómurinn er mikilvægur í öllum okkar störfum og daglegri hegðan. Enginn tekur mark á manni sem er ruddi alla daga þó að hann kunni að biðjast fyrirgefningar í hvert skipti sem hann gengur yfir velsæmismörk samferðamanna sinna.

Eitt einkenna lítils samfélags, eins og Vesturbyggðar, er að hver og einn einstaklingur getur haft mikil áhrif og á að gera það. Við þurfum á þátttöku hvers og eins að halda. Við getum ekki horfið í fjöldann og skýlt okkur á bak við aðra eins og gerist í stærri samfélögum. Við getum heldur ekki sagt að aðrir eigi að gera hlutina, heldur verðum við að gera þá sjálf og taka til hendinni.

Það er sannarlega undir okkur sjálfum komið, hverju og einu, hvernig okkur farnast á þeirri göngu.

Vissulega getum við hugsað fyrst og fremst um okkur sjálf. En auðvitað getum við í staðinn kosið að taka okkur í hendur það merki sem snýr að skyldum okkar gagnvart samborgurunum og byggt þannig upp samfélag sem ekki aðeins byggist á trausti heldur er í raun traustsins vert.

Þakkið fyrir vini ykkar, þið þurfið á þeim að halda. Ræktið samband við alla sem ykkur þykir vænt um, líka kunningjana.

Ágætur spekingur sagði: „Ef þú hættir allri undirokun þín á meðal, hættir hæðnisbendingum og rógi, réttir hungruðum það sem þig langar sjálfan í og seður þann sem bágt á, þá rennur ljós þitt upp í myrkrinu, niðadimman kringum þig verður sem hábjartur dagur."

Fremsta skylda okkar við sjálf okkur er að göfga hugarfar okkar, fága framkomuna, forðast lesti og keppa að þroska og framför. Það er svo mikils um vert að rækta okkar bestu eiginleika og taka framförum sem einstaklingar. Bæta þannig líf okkar og þeirra sem við eigum samskipti við.

Okkur ber að virða samborgara okkar og skoðanir þeirra.

Af hverju gefur fólk yfirleitt kost á sér á ópólitíska eða flokkspólitíska lista til sveitarstjórna? Er það ekki vegna þess að það telur sig geta gert gagn, samfélaginu öllu til heilla? Ég trúi því. Manni finnst stundum eins og pólitískir flokkadrættir ættu heima annars staðar en í svona litlu samfélagi eins og Vesturbyggð. Helst hefði ég kosið að fólkið okkar hér í Vesturbyggð hefði fengið þann kost að velja til forystu einstaklinga en ekki listabókstafi.

Okkar samfélag hér á suðursvæði Vestfjarðakjálkans er lítið og hver og einn einstaklingur getur haft áhrif, mikil áhrif. Við þurfum öll að vinna saman að settu marki því við þurfum hvert á öðru að halda. Allt of lengi hefur verið lögð höfuðáhersla á einstaklingsfrelsi þar sem við höfum minna hugsað um ábyrgð á heildinni.

Aldrei má komast að hjá okkur „þetta reddast" eða „það gerir þetta einhver annar".

Ég ákvað að vel athuguðu máli að gefa kost á mér á lista hér í Vesturbyggð, sem ekki endurspeglaði skoðanir eins stjórnmálaflokks heldur hefði sem mesta skírskotun til íbúanna, þar sem ég trúi því að ég geti lagt öllu samfélaginu hér lið með jákvæðum og uppbyggjandi hætti.

Það er svo gaman að lifa í dag og fá að njóta þess með öðrum.

- Magnús Ólafs Hansson, Patreksfirði.

Vesturbyggð, meðal annarra smærri sveitarfélaga, hefur ekki notið þeirrar velvildar ríkisvaldsins sem nauðsynleg er til að byggð geti þrifist í minni sveitarfélögum landsins. Fólkið sem velst til ábyrgðarstarfa í sveitarstjórn Vesturbyggðar verður að gæta hagsmuna sveitarfélagsins gagnvart ríkisvaldinu. Við tókum til að mynda ekki þátt í ofurneyslu og óráðsíu í fjármálum í landinu. Við eigum ekki undir neinum kringumstæðum að sætta okkur við að skorið sé enn frekar niður hér á svæðinu vegna þeirrar óráðsíu sem aðrir utan að komandi stóðu að.

Grunnstoðir samfélagsins
Þær grunnstoðir sem gott sveitarfélag þarf til að geta þrifist eru m.a. góðir skólar. Þá höfum við hér í sveitarfélaginu. Hér eru glæsilegar íþróttamiðstöðvar og hér eru frjáls félagasamtök sem starfa af miklum krafti. Menningarlífið er blómlegt. Málefni aldraðra verða alltaf að vera í góðum farvegi.

Hér í Vesturbyggð er glæsileg menntastofnun, sem er framhaldsdeild Fjölbrautaskóla Snæfellinga. Að þessari stofnun verður að hlúa með öllum tiltækum ráðum. Það er í rauninni byggðamál okkar allra að stækka og fjölga í framhaldsdeildinni. Mennt er máttur og það að geta haldið börnunum okkar hér í heimabyggð gerir það að verkum að við, foreldrarnir, þurfum ekki að koma þeirri hugsun að hjá okkur að „verða að flytjast héðan".

Auðvitað eru raforku- og samgöngumál hluti af grunnstoðum samfélagsins hér. Það er alveg ljóst í mínum huga, að þarna verða væntanlegir sveitarstjórnarmenn að halda áfram að knýja á með verulegar úrbætur.

Hér er gott að búa

Þann auð sem býr í fólkinu hér verðum við að virkja enn frekar og upplýsa annað fólk í landinu um að hér sé gott að búa. Þá þurfum við að leggjast á árarnar til að skapa og nýta þau tækifæri sem hér eru til atvinnuuppbyggingar. Ég vildi að íbúaþing yrði haldið hér síðasta vetur í Vesturbyggð. Það hefði gefið væntanlegum fulltrúum í bæjarstjórn betri upplýsingar um hvað það væri sem fólk legði áherslur á í samfélaginu okkar. Okkur ber að tryggja umgjörð fyrir atvinnuskapandi umhverfi enda er öflugt atvinnulíf grundvöllur bættra lífsgæða.

Því miður er það svo, að ríkisvaldið hefur boðað auknar álögur og skattahækkanir en ekki sýnt fram á hugmyndir að jákvæðari breytingum. Það verður að vera hlutverk þeirra sem veljast til sveitarstjórnarstarfa í Vesturbyggð að sporna gegn þeirri óheillaþróun og sjá til þess að álögur og gjöld á fjölskyldur og fyrirtæki í Vesturbyggð hækki ekki enn frekar. Lausnin úr efnahagsþrengingunum er að auka verðmætasköpun í samfélaginu. Það verður ekki gert með hærri sköttum.

Áfram trygg fjármálastjórn

Um leið og nýráðinn fjármálastjóri Vesturbyggðar, Þórir Sveinsson, er boðinn velkominn til starfa fyrir sveitarfélagið, sem ég veit að viðheldur tryggri fjármálastjórn og forgangsraðar vel verkefnum á vegum sveitarfélagsins, þá ber að þakka Guðnýju Sigurðardóttir, forvera hans, sem unnið hefur mikið og óeigingjarnt starf í þágu sveitarfélagsins.

Við verðum að gera okkur ljóst að hagræða þarf á skynsamlegan hátt í sátt við íbúa, þannig að tryggt sé að fjármunum í sameiginlegum bæjarsjóði sé fyrst og fremst ráðstafað í þágu velferðarþjónustunnar.

Magnús Ólafs Hansson

Patreksfirði

Vestfirskar konur.
Samband verstfiskra kvenna er einnig 80 ára í ár, en innan sambandsins starfa 14 kvenfélög, frá Barðaströnd inn í Djúp. Fyrsta kvenfélagið á Vestfjörðum var reyndar stofnað árið árinu 1906 í Haukadal í Dýrafirði, saga þeirra spannar því á aðra öld. Sum hafa liðið undir lok, en enn fleiri hafa verið stofnuð. Kvenfélögin eru sjálfstæðar einingar og taka sér fyrir hendur ólík verkerfni, en velja sér starfsvettvang þar sem þær telja farsælast á hverjum stað. Ófáir hafa notið stuðnings þeirra með beinum fjárframlögum Þrátt fyrir að hafa mörg hver starfað í marga áratugi, hafa félögin aðlagað sig að nýjum tímum, með breyttum áherslum. Það gera þau með því að að hlúa að sínum félagskonum, en jafnframt taka þátt margvíslegum þáttum samfélagsins. Hver kannast ekki við að hafa tekið þátt í þorrablóti, jólaskemmtun, álfadansi, spilakvöldi, kaffiboðum, ferðalagi, námskeiði eða hvaðeina, sem kvenfélagskonur standa fyrir. Það má með sanni segja, að félögin séu horsteinn menningar í hverju byggðalagi.

Húfuverkefni.
Hver nýburi sem fæðist á þessu ári, fær að gjöf húfu frá kvenfélagskonu. Þetta er verkefni er unnið á landsvísu í samvinnu við ljósmæður. Um 5.000 börn fæðast árlega, þannig að nú er prjónað af kappi til að fylla kvótann. Við tökum þannig þátt í gleði foreldra með nýfæddu barni. Kvenfélagskonur hafa líka verið ötular að gefa fjármagn til að bæta aðstöðu á fæðingardeildum.

Framtíðin.
Ég er bjarsýn á framtíð kvenfélaga og tel að þau eigi bara eftir að eflast. Það hefur sýnt sig að nýjar konur eru tilbúnar að ganga inn í félögin. Þau eru einfaldlega að komast aftur í tísku, ef hægt er að tala um það. Það hefur verið góð leið fyrir konur að kynnast og taka þátt í samfélagsstörfum, að ganga í kvenfélagið á staðnum. Mér hefur td. þótt sérlega vænt um það að sjá konur af erlendum uppruna, koma inn og verða sumar öflugar í starfi. Með nýju fólki koma breyttar áherslur og við sem fyrir erum, byggjum saman gott starf á traustum grunni.

Kvenfélagskonur, til hamingju með daginn.

Helga Dóra Kristjánsdóttir, formaður Sambands verstfiskra kvenna.

300.000.000.000 kr. kosta herlegheitin og yrðu þar með láng stærstu framkvæmdir Íslandssögurnar. Það tekur meira en einn dag, eina viku eða 1 ára að ákveða svona lagað. En boltinn er hjá okkar nýju vinum Rússum og er það bara gott, því þeir eins og við Íslendingar eru að ryðjast inn á hinn vestræna markað (við í banka og verslun) og hafa ekkert nema gott í hyggju.

Mig langar enn og aftur til þess að hvetja ríkisstjórn okkar til þess að lýsa yfir stuðning við okkur ekki bara muldar þunnu hljóði eitthvað sem við skiljum ekki og um leið gefa leyfi til olíuleitar á Drekasvæðinu eða stofna til samstarfs eða stuðnings við námuvinnslu sem er að fara að eiga sér staða á Austurströnd Grænlands. Sýnið stuðning í verki við okkur sem hér búum og ekkert múður. Það væri nú gaman ef einhver blaðasnápurinn gæti komið þessu á framfæri, en það verður líklega seint því þeir eru flestir fæddir í 101 RVK og vita líklega ekki af hverju grasið er grænt eða himinn blár. Þeim er líklega ekki heldur kennt að höfuðborginn var byggð upp á landsbyggðinni.  Ekki síst Vestfjörðum.

Að lokum vil ég hvetja alla þá sem hér búa að hafa HÁTT og láta ekki deigan síga. Við eigum fullan rétt á því að hafa atvinnu og lifa þar sem við viljum. Ég ætla að skila landinu af mér til minna afkomenda þannig að þeir getir haldið áfram að lifa og haft það gott í sátt við land og náttúru.

ÁFRAM VIÐ SEM HÉR BÚUM.

Fyrsta mál er olíuhreinsistöð. Heyrði ég í Hilmari Foss í svæðisútvarpinu núna í dag 12. jún. 08 og af orðum hans að dæma er þetta 99% öruggt að af þessu verði eins og Ragnar sagði hjá RUV og er það alveg frábært.

Það hefur nú verið með þessa umfjöllum eins og aðrar umdeildar þ.e. að það heyrist alltaf mest í þeim sem eru á móti og þeim sem er á móti bara til þess að vera á móti og hafa ekki kynnt sér málið að neinu leiti. Hafa jafnvel  aldrei komið til Vestfjarða, Arnarfjarðar hvað þá Bíldudals eða Hvestu. Nú sýnist mér sem að menn séu á móti umhverfisvænum orkugjöfum. Það má ekki virkja jarðhita eða ár, allir eru á móti af því að það er töff. Þvílík endemis vitleysa. Niðurstaðan í þessu er einföld, það má ekki vinna jarðolíu, virkja vötn og ár eða beisla jarðhita. Tími til komin að dusta rykið af skinnskónum ef þetta fólk fær ráðið.

Við sem búum hér á svæðinu erum búin að fara á kynningarfundi og málþing um olíuhreinsistöð og erum upplýst og vitum betur heldur en þessi “af því bara” og maður reynir nú bara að brosa út í annað þegar maður heyrir einhvern tjá sig um þetta mál sem hefur ekki hundsvit á því, en um leið reiður.

Niðurrif húsa á Bíldudal er eitthvað sem kemur í  kjölfar snjóflóðavarnagarða og það er eins og menn gleymi stundum um hvað málið snýst og sjá allt í einu ljósið þegar það á að fara að rífa. En þau hús og hjallar sem á að rífa er hægt að sjá á arnfirðing.is og slóðin er

http://www.arnfirdingur.is/frettirpage.asp?ID=2476 Það er alveg ljóst að Vesturbyggð er ekki að fara að auglýsa gömul og niðurnídd hús þegar það getur ekki einu sinn selt þau sem eru íbúðarhæf fyrir. Bjarg er rústin ein og að mati húsafriðunarnefndar ekki viðbjargandi og Brekka ekki upp á marga fiska. Það hefur engin að mínu viti komið fram og viljað koma þessum eignum til bjargar og þar af leiðandi verða þau rifin það er ekkert einfaldara en það. Vesturbyggð er ekki að fara í endurreisn þessara húsa, við eigum alveg nóg með það að viðhalda því samfélagi sem við búum í í dag. Þegar olíuhreinsistöðin kemur þá höfum við nóg með að móta nýtt samfélag. Enn og aftur þá eru tildrög þess að það er verið að reisa þessa snjóflóðavarnagarða til þess að vernd þá byggð sem er undir Búðargili og er í fullri byggð, gleymum ekki því. Það þarf að stýra því flóði sem gæti orðið í ákveðin farveg og eru Bjarg og Brekka í honum. Það er ekki alltaf hægt að halda í það gamla bara af því að það er gamalt, það er hægt að gera það í máli og myndum. Langiskúr, gamlabryggjan, brautarteinarnir o.m.fl. þetta er allt farið. Lífið heldur áfram. Það væri óskandi að það væri hægt að setja allt gamalt í formalín og dún en það er bara ekki hægt. Vesturbyggð sækir árlega til fjárlaganefndar um peninga til þess að koma gömlum húsum í stand og eru það alltaf sömu húsin og verða það líklega áfram um ókomin ár, þar sem þeir fjármunir sem fást eru ávalt skornir við nögl og þarf því að sækja um aftur og aftur og aftur.

Í mínum huga er þetta alveg borðliggjandi í báðum þessum málum, menn eru með eða á móti eða alveg sama. Þannig verður það og þannig mun það alltaf vera.

Ég held að það þurfi enga fræðimenn til þess að segja okkur það að þegar það er uppgangur og mikið líf á einhverjum stað þá lifnar allt annað við líka þ.e. félagslífið,  tómstundir og íþróttir. Þetta er bara svona, og svona verður þetta alltaf.